«Умри!»
Хриплый, жадный голос Могущественного Демонического Бога-Тигра Нашары был теперь наполнен только испепеляющей яростью, сжигающей все под небом! Шесть кроваво-красных демонических глаз, словно пылающие бассейны крови, крепко сфокусировались на наполовину окровавленной, наполовину чудовищной фигуре на краю ямы! Кончик высоко поднятого хвоста демонического бога, сгущенный до предела сине-черный свет уничтожения, достиг своей вершины! Свет не слепил, но излучал абсолютную тишину смерти, от которой дрожало и увядало само пространство! Там, где он проходил, даже вечная тьма Глубокой Смерти, казалось, была полностью «стерта», оставляя за собой чистый, пугающий след пустоты!
Цель — центр лба Хо Юйхао! Один удар, чтобы убить! Полное уничтожение его существования!
Хо Юйхао стоял на краю ямы, которую сам себе пробил, его тело было подобно разбитой фарфоровой чашке, кое-как соединенной силой, покрытой обнадевающими трещинами. Броня Могучего Быка, покрывающая правую половину тела после эволюции, выдержала предыдущий прямой удар, но поверхность темно-пурпурной брони была покрыта паутиной трещин, а выхлопные трубы двойного двигателя на локтевых суставах извергали густую темно-пурпурную энергетическую струю, становясь прерывистой, то вспыхивая, то потухая. Огромное истощение и отдачу, силы, которые превращали эту яростную мощь в тлеющие угли. В глубине души, тень Могучего Быка, крепко запечатанная серебристо-голубыми ледяными кристаллами, после финального рева, казалось, исчерпала все свои силы, теперь лишь тщетно и слабо билась и ревела под ледяными кристаллами, каждый удар разносил трещины по ледяным кристаллам, покрывавшим его, а сознание Хо Юйхао, находящееся на грани коллапса, было подобно тому, как по нему многократно били молотом.
Боль и холод и слабость в левой половине тела, как прилив, неостановимо атаковали его нервы, правый глаз, сожженный насильственно возвышенной волей разрушения, остался лишь с онемевшим жаром и ледяной пустотой. Он смотрел на надвигающийся сине-черный свет смерти, на шесть кроваво-красных демонических глаз Могущественного Демонического Бога-Тигра, полных смертоносной воли.
Страха не было, отчаяния не было.
Осталась лишь тяжелая... пустота, оставшаяся после многократного промывания болью и разрушением.
А на поясе, пряжка Могучего Быка, все еще бешено пульсирующая, излучая это темно-пурпурное зловещее сияние, была подобна последнему сердцебиению умирающего зверя.
Как раз в тот момент, когда сине-черный луч уничтожения был готов вырваться из кончика крюка демонического бога, чтобы полностью стереть существование Хо Юйхао —
*Вуууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууумертвый!
Насшара, Демонический Бог-Тигр, чей голос был хриплым и алчным, теперь не издавал ничего, кроме ярости, поглощающей все небо! Шесть кроваво-красных демонических глаз, словно пылающие чаши крови, были прикованы к фигуре на краю ямы, которая была наполовину покрыта кровью, а наполовину – чудовищной! Кончик высоко поднятого хвоста демонического бога, собранный до предела в свет уничтожения сине-черного цвета, достиг своей вершины! Свет не был слепящим, но испускал абсолютную тишину смерти, от которой даже само пространство дрожало и увядало! Там, где он проходил, даже вековая тьма Глубокой Смерти, казалось, была полностью «стерта», оставляя за собой чистый, вызывающий трепет след пустоты!
Цель — центр лба Хо Юйхао! Один удар, чтобы убить! Полное уничтожение его существования!
Хо Юйхао стоял на краю ямы, которую сам себе пробил, его тело было подобно разбитой фарфоровой чашке, кое-как соединенной силой, покрытой обнадевающими трещинами. Броня Могучего Быка, покрывающая правую половину тела после эволюции, выдержала предыдущий прямой удар, но поверхность темно-пурпурной брони была покрыта паутиной трещин, а выхлопные трубы двойного двигателя на локтевых суставах извергали густую темно-пурпурную энергетическую струю, становясь прерывистой, то вспыхивая, то потухая. Огромное истощение и отдача, силы, которые превращали эту яростную мощь в тлеющие угли. В глубине души, тень Могучего Быка, крепко запечатанная серебристо-голубыми ледяными кристаллами, после финального рева, казалось, исчерпала все свои силы, теперь лишь тщетно и слабо билась и ревела под ледяными кристаллами, каждый удар разносил трещины по ледяным кристаллам, покрывавшим его, а сознание Хо Юйхао, находящееся на грани коллапса, было подобно тому, как по нему многократно били молотом.
Боль и холод и слабость в левой половине тела, как прилив, неостановимо атаковали его нервы, правый глаз, сожженный насильственно возвышенной волей разрушения, остался лишь с онемевшим жаром и ледяной пустотой. Он смотрел на надвигающийся сине-черный свет смерти, на шесть кроваво-красных демонических глаз Могущественного Демонического Бога-Тигра, полных смертоносной воли.
Страха не было, отчаяния не было.
Осталась лишь тяжелая... пустота, оставшаяся после многократного промывания болью и разрушением.
А на поясе, пряжка Могучего Быка, все еще бешено пульсирующая, излучая это темно-пурпурное зловещее сияние, была подобна последнему сердцебиению умирающего зверя.
Как раз в тот момент, когда сине-черный луч уничтожения был готов вырваться из кончика крюка демонического бога, чтобы полностью стереть существование Хо Юйхао —
*Вууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууиууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу уууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу
http://tl.rulate.ru/book/153921/10987922
Готово:
